RetroArch – emulator do wszystkiego !

RetroArch jest emulatorem typu AIO – czyli jednym słowem jest to emulator wszystkiego, co da się emulować. Poważnie, na chwilę obecną ten multi emulator obsługuje już prawie 80 różnych systemów zatem jeżeli jesteśmy fanami emulacji i chcemy mieć wszystko w jednym miejscu – RetroArch jest właśnie dla Ciebie. Sam emulator jest dość skomplikowany w konfiguracji jednak warto się nim zainteresować. W tym poradniku przedstawię Wam tylko najciekawsze funkcje tej aplikacji, gdyż nawet osobiście nie „dokopałem” się do wszystkich ustawień.

Pobieramy RetroArch

Emulator pobieramy ze strony głównej projektu. GUI emulatora wygląda nomen omen jak XrossMediaBar – czyli menu zaprezentowane w Playstation 3.

retroarch_main

Moim zdaniem jako wieloletniego posiadacza PS3 to duży plus – przecież warto wzorować się na dobrych i sprawdzonych rozwiązaniach. Nieco gorzej z jego obsługą  będą mieli typowi pececiarze – RetroArch wymaga od nas posiadania pada, zresztą piszę o tym niemal w każdym poradniku dotyczącym emulacji 😉

Dużą zaletą GUI tego emulatorka jest jego nastawienie się na wyświetlanie go na pełnym ekranie. Użytkując tę aplikację możemy czasem zapomnieć, że gdzieś tam pod tym klonem XMB hula sobie nasz Windows.

Jak wspomniałem konfiguracja tej aplikacji jest dość kłopotliwa, ale możemy sobie ją znacząco ułatwić pobierając niewielki program retroInvader który odwali za nas większość brudnej roboty. Po prostu po instalacji w/w dodatku wciskamy przycisk Quick, wskazujemy folder w którym znajduje się RetroArch i cierpliwie czekamy, aż retroInvader pobierze i zaktualizuje bibliotekę wtyczek. Gdy pobieranie się zakończy retroInvader wyświetli nam następującą informację:

invader

Oznacza to, że możemy już uruchomić emulator i rozpocząć skanowanie dysków w poszukiwaniu romów – a robimy to bardzo prosto nawigujemy pod + w menu aplikacji

2016-08-19_17h58_23

a następnie wskazujemy folder z naszymi romami. RetroArch sam przeanalizuje zawartość folderów i automatycznie wykryje z grami z jakiego systemu ma do czynienia, odpowiednio je katalogując.

Oczywiście to jeszcze nie wszystko, aby w pełni skonfigurować emulator możemy również pobrać wiele (naprawdę WIELE) paczek dostępnych z pozycji menu:

online_updater

Z którego pobrać możemy okładki gier, doinstalować więcej wtyczek obsługujących inne systemy itp – ostrzegam, że pobranie wszystkiego sprawi, że nasz emulator rozpasie się do niebotycznych rozmiarów 😉

Konfiguracja Windows Game Bar (tylko Win 10)

Nowy system Microsoftu może nam przeszkadzać w dostaniu się do RGUI (co to jest napiszę za chwilę) jeżeli nasz pad jest kompatybilny z kontrolerem XBOX’a gdyż standardowo po naciśnięciu wielkiego X’a na padzie zamiast RGUI naszym oczom ukaże się Windows Game Bar. Aby tak się nie działo, w ustawieniach WGB odznaczamy następującą pozycję:

xbox_game_Bar

W ten sposób naciskając przycisk menu na padzie przejdziemy do RGUI – a jest to nic innego, jak „ukryte” menu pozwalające na szybki zapis gry, jej restart bądź wyłączenie,  włączenie shaderów oraz kilka innych opcji.

retroarch_RGUI

Z tego też menu konfigurujemy naszego pada – dla każdego systemu (modułu) osobno. Jeżeli posiadamy innego pada niż „xboksowopodobny” konfigurację dostępu do RGUI możemy zmienić w menu Input:

menu_toggle

Na zakończenie tego artykułu warto wspomnieć jeszcze o opcji Rewind – czyli możliwości „przewijania” gier do tyłu. Jest to naprawdę ciekawa możliwość – stare gry były raczej bardziej wymagające i nie oferowały nam nieskończonych możliwości kontynuacji. Włączenie opcji rewind sprawi, że nawet gracz który zapomniał o zapisywaniu stanu gry jest w stanie uchronić się od straty życia czy innej złej decyzji o które w grach nie trudno. Możliwość przewijania włączamy w Settings -> Rewind:

Defalutowo, opcję przewijania uaktywniamy klawiszem R – możemy to jednak zmienić w ustawieniach Input > Input hotkey binds – pozycja

rewind_hotkey

Niestety na chwilę obecną opcja przewijania gier jest funkcją eksperymentalną i działa tylko w niektórych modułach.

Myślę, że na tym zakończymy –  jak wspomniałem sam jeszcze jestem przytłoczony ilością dostępnych opcji w tym emu. Celowo również nie piszę nic o płynności emulacji. Moduły RetroArch to oddzielne emulatory i to od nich zależy płynność działania uruchamianych gier – jednak spokojnie przetestowałem kilkanaście pozycji na przeróżnych modułach i śmiało mogę powiedzieć, że płynność działania gier jest identyczna jak na emulatorach stand-alone.

Polecam Wam samemu pogrzebać w opcjach tego multi-emu, gdyż możecie dokopać się do naprawdę fajnych opcji (konta użytkowników, obsługa retro-trofeów (!) , możliwość pobrania gier shareware/demo czy też prostych romów) – oczywiście mogę to wszystko opisać o ile będziecie tym zainteresowani 😉

 

 

 

4 komentarze do “RetroArch – emulator do wszystkiego !

  • 24 sierpnia 2016 o 19:23
    Permalink

    Jakie konsole to emuluje i skąd można je pobierać?

    Odpowiedz
    • Kabson
      25 sierpnia 2016 o 11:13
      Permalink

      RetroArch emuluje coś około 80 różnych systemów, więc nie ma sensu ich tu wszystkich wymieniać – kolejne moduły pobiera się poprzez menu Online Updater.

  • Mr.Patience
    3 września 2017 o 19:14
    Permalink

    Ile gigabajtów miałby fullset do tego ?

    Odpowiedz
    • Kabson
      3 września 2017 o 19:25
      Permalink

      Jak napisałem RetroArch obsługuje prawie 80 systemów, jakbyś chciał zbudować sobie fullset tego wszystkiego…
      Myślę, że w 10-15 terabajtach się wyrobisz.

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.