Koudelka (1999)

Koudelka to gra fabularna stworzona przez studio Sacnoth na konsolę PlayStation. W Japonii została wydana przez SNK w 1999 roku, a jej międzynarodowa premiera miała miejsce rok później dzięki Infogrames. Akcja rozgrywa się w tajemniczym, nawiedzonym klasztorze Nemeton w Walii, gdzie trójka głównych bohaterów – Koudelka Iasant, Edward Plunkett i biskup James O’Flaherty – bada ponurą historię tego miejsca i mierzy się z potworami powstałymi w wyniku jego mrocznej przeszłości. Mechanika gry łączy eksplorację i rozwiązywanie zagadek z turowymi walkami rozgrywanymi na polu podzielonym na siatkę.

Za koncepcję i realizację projektu odpowiadał Hiroki Kikuta, były pracownik Square, który w 1997 roku założył Sacnoth wraz z innymi byłymi członkami zespołu tej firmy. Kikuta pełnił funkcję reżysera, producenta, scenarzysty oraz kompozytora. Aby wiernie oddać klimat gry, twórcy odwiedzili Walię, a wszystkie dialogi zostały nagrane w języku angielskim. System walki, oparty na turach, powstał bez bezpośredniego udziału Kikuty ze względu na spory wewnętrzne w zespole. Koudelka osiągnęła umiarkowany sukces na rynku japońskim i spotkała się z mieszanym odbiorem na świecie. Mimo to stała się inspiracją dla późniejszej serii Shadow Hearts, którą Sacnoth rozwijało w kolejnych latach.

Fabuła

Rok 1898. Młoda cyganka o imieniu Koudelka, posiadająca niezwykłe zdolności duchowe, wyrusza do Walii, by zbadać tajemnicę klasztoru Nemeton. Niegdyś było to zwykłe miejsce kultu, jednak później zostało przejęte przez zagadkowego właściciela, którego śmierć do dziś owiana jest tajemnicą. Według plotek, od tamtej pory w murach klasztoru zaczęły manifestować się nadprzyrodzone siły.

Jednak gdy Koudelka zaczyna zgłębiać sekrety tego miejsca, szybko odkrywa, że nie jest jedyną osobą próbującą rozwikłać jego mroczną historię…

Rozgrywka

Koudelka to gra RPG z elementami survival horroru. Gracze wcielają się w tytułową bohaterkę, która przemierza klasztor, zbierając wskazówki i rozwiązując zagadki. Ten aspekt rozgrywki przypomina klasyczne gry survival horror, jednak system walki opiera się na turach i ma charakter strategiczny. Podczas starć postacie mogą swobodnie poruszać się po polu bitwy, a liczba akcji, jakie mogą wykonać w swojej turze, zależy od ich zręczności. W grze dostępne są również różnorodne zaklęcia ofensywne i wspierające.

System zarządzania uzbrojeniem został starannie dopracowany – im częściej bohaterowie korzystają z określonego rodzaju broni (np. gołych pięści, pistoletów, maczug), tym skuteczniejsze stają się ich ataki. Jednak broń zużywa się i może ulec zniszczeniu, choć nową można zdobyć, pokonując wrogów. Po osiągnięciu kolejnego poziomu doświadczenia gracze mają pełną swobodę w przydzielaniu punktów umiejętności, co pozwala na dostosowanie statystyk postaci do indywidualnego stylu gry.

Wykonanie 

Koudelka pod względem oprawy wizualnej ma zarówno mocne, jak i słabe strony. Przerywniki filmowe w technologii CG są wyjątkowo imponujące – wyróżniają się świetną reżyserią i płynną animacją, skutecznie budując atmosferę gry. Ich widowiskowa prezentacja wciąga gracza, nadając historii odpowiedni klimat. Niestety, nie są pozbawione wad – mimika postaci jest przesadzona, a ruchy ust podczas dialogów wyglądają nienaturalnie. Zamiast realistycznej synchronizacji z mową, bohaterowie jedynie bezwładnie poruszają wargami, co przypomina efekt znany z klasycznego serialu o gadającym koniu, Mr. Edzie.

Niestety, oprawa graficzna w samej rozgrywce wypada znacznie słabiej. Postacie 3D poruszają się po prerenderowanych tłach, które, choć szczegółowe, są tak ciemne i pozbawione kontrastu, że obiekty zlewają się ze sobą, utrudniając orientację w otoczeniu. Modele postaci wyglądają kiepsko – są kanciaste, mało dopracowane i tracą na jakości zwłaszcza przy bliższym przyjrzeniu się. Dodatkowo ich animacje są sztywne i mało naturalne. Styl artystyczny nie wyróżnia się niczym szczególnym, choć sama Koudelka może przykuwać uwagę swoim wyglądem.

Grafika w trakcie starć prezentuje się jeszcze gorzej. Areny bitewne to płaskie, monotonne plansze z niskiej jakości teksturami i przypadkowo rozmieszczonymi elementami otoczenia. Modele postaci są jeszcze bardziej kanciaste i pozbawione detali niż w trakcie eksploracji, a ponieważ podczas walk kamera pokazuje je z bliższej perspektywy, ich niedoskonałości są jeszcze bardziej widoczne. Animacje ruchów postaci i przeciwników są toporne, a efekty magiczne nie robią większego wrażenia, sprawiając, że starcia wyglądają mało dynamicznie i niezbyt efektownie.

Atutem Koudelki jest fakt, że wszystkie dialogi w grze zostały dubbingowane, niestety, jakość nagrań pozostawia trochę do życzenia – w cichszych momentach rozmów dialogi stają się wyraźnie przytłumione. 

Reszta dźwiękowej oprawy gry wypada już znacznie gorzej. Efekty dźwiękowe są dość słabe i zapadają w pamięć tylko na chwilę. Ścieżka dźwiękowa również nie zachwyca, co jest dość zaskakujące, biorąc pod uwagę, że kompozytorem jest Hiroki Kikuta, znany ze swojej pracy dla Square. 

Galeria: Koudelka

Koudelka dzisiaj.

Koudelka może nie jest grą, która wyróżnia się na tle innych, i na PlayStation z pewnością znajdziemy wiele lepszych produkcji RPG, jednak jej unikalne umiejscowienie akcji w mrocznym, gotyckim klimacie klasztoru dodaje świeżości do gatunku, który w tamtych czasach był zdominowany przez japońskie, dziwaczne produkcje. Podejście do tematu survival horroru i strategicznych walk w połączeniu z atmosferycznym tłem sprawiły, że Koudelka stała się interesującą propozycją dla tych, którzy szukają czegoś nieco innego w obrębie RPG.

Grę polecam uruchomić na emulatorze DuckStation.

Tak jak wciąż wspominam w moich wpisach, granie na emulatorach za pomocą klawiatury mija się z celem. Dlatego też polecam Wam te dwa modele padów:

• 8Bitdo SN30 w cenie ok. 116 złotych (dostępny na Allegro, X-kom)
• 8Bitdo Ultimate C w cenie ok. 134 złotych. (dostępny na Allegro, X-kom)

Sam używam 8Bitdo Ultimate C niemal od roku i nie mam z nim żadnych problemów. 

Dziękuję za uwagę i życzę miłego grania !