Dziś mam dla was perełkę, która wygląda jak żart programisty po trzech piwach, a okazuje się być jedną z najzabawniejszych rzeczy, w jakie grałem w ostatnim czasie. Przed wami GTAtari – proceduralnie generowany demake Grand Theft Auto w stylu Atari 2600. Tak, dobrze przeczytaliście.
Wyobraźcie sobie: budzicie się w pikselowym więzieniu, otoczonym murami z czterech grubych kresek. Cel poziomu? Znaleźć klucz i zwiać. Proste? Ha! To mniej więcej tak proste, jak przejechanie rowerem przez autostradę w godzinach szczytu z zawiązanymi oczami. Policja jeździ tu kwadratowymi radiowozami i ma celność snajpera na sterydach – jedno muśnięcie i jesteście martwi. Game over. Bez checkpointów, bez litości, bez „ale to tylko zadrapanie”. Atari nie zna słowa „przebacz”. Atari to tylko węgiel… A węgiel jest bezlitosny.
Grafika? Minimalizm level master. Postacie to kilka pikseli, które ledwo przypominają człowieka, auta wyglądają jak prostokąty z kółkami, a ulice to labirynt z kresek. Ale – uwaga, zaskoczenie – w tej mikroskopijnej piaskownicy można robić zaskakująco dużo. Strzelać z pistoletu, kraść zaparkowane pojazdy, wchodzić do salonów fryzjerskich, kupować broń w sklepach i… no dobra, można się też upić. Tak, jest bar. Po kilku głębszych wasz pikselowy bohater chodzi zygzakiem, a sterowanie staje się jeszcze bardziej koszmarne niż zwykle. Genialne w swojej prostocie.
A soundtrack? O matko. Ktoś wziął klasyczne hity i przerobił je na chiptune’y, które brzmią jak gdyby syntezator z 1977 roku połknął discopolową składankę. Jazda po mieście przy 8-bitowej wersji jakiegoś przeboju z lat 80. to czysta poezja. Czujecie się jak król przestępczego półświatka… tyle że tym półświatkiem jest kwadrat 10×10 pikseli.
GTAtari to bardzo uproszczona wersja formuły GTA, ale właśnie w tym tkwi jej urok. Jest brutalnie trudna, momentami wkurzająca, ale nie sposób się od niej oderwać. Każdy nowy poziom to inna konfiguracja ulic, więzienia i policji – nigdy nie wiecie, co was czeka.
Jeśli macie ochotę na dawkę nostalgii wymieszanej z absurdalnym humorem i masochistyczną trudnością – łapcie GTAtari i życzę miłego grania !
