Sega Saturn to konsola szóstej generacji, która zadebiutowała w 1994 roku, będąc odpowiedzią Segi na rosnącą potęgę Sony i ich nadciągające PlayStation. Konsola ta była sprzętowym potworem – dwuprocesorowa architektura, mocna grafika 2D i niezła wydajność 3D… na papierze.

W praktyce jej złożona budowa sprawiała ogromne trudności programistom, co w połączeniu z kiepskim marketingiem i absurdalnie wczesną premierą sprawiło, że Saturn przegrał z kretesem w starciu z pierwszym PlayStation. Gry wyglądały świetnie, ale tworzenie ich było udręką, a do tego biblioteka nie była zbyt przyjazna dla zachodniego gracza – dominowały japońskie tytuły, często niedostępne poza Azją.

Mimo to Saturn ma dziś status kultowy, a wiele jego gier to prawdziwe perełki retro. Niestety, emulacja tej konsoli przez lata była… no cóż, delikatnie mówiąc – upierdliwa. Tutaj na scenę wkracza Ymir – nowy, szybko rozwijający się emulator Segi Saturn, który już teraz oferuje akceptowalną prędkość emulacji i potrafi uruchomić sporą część biblioteki konsoli w przyzwoitej jakości. Choć nadal brakuje mu kilku istotnych funkcji, takich jak np. dumpowanie tekstur, to i tak stanowi świetną alternatywę dla starych, wyeksploatowanych emulatorów Saturna, jak Yaba Sanshiro 2 czy Yabause.

W tym poradniku pokażę ci, jak uruchomić Ymira, skonfigurować go krok po kroku i wycisnąć z niego maksimum retro-mocy.

Co będzie nam potrzebne do emulacji Segi Saturn za pomocą Ymir

• Ymir – pobieramy go ze strony głównej projektu.
• Bios konsoli – możecie je pobrać z naszego forum.
• Gry – tutaj wam nie pomogę, jednak na forum wymieniamy się linkami do tego typu stron 😉

Konfiguracja Ymir.

Ustawienie biosów konsoli

Konfiguracja emulatora jest banalnie prosta, przy pierwszym uruchomieniu pojawi się nam takie okienko:

Zachęcające nas do kliknięcia w przycisk Open IPL ROMs directory. Otworzy to nam folder, do którego kopiujemy biosy konsoli. Następnie zamykami i włączamy emulator ponownie.

Konfiguracja sterowania:

Przypisanie pada lub klawiszy klawiatury odbywa się w zakładce Settings > Input. W tym miejscu możemy wybrać typ kontrolera, jakiego chcemy używać — np. nowoczesny pad od Xboxa czy PlayStation, albo po prostu klawiaturę. Po wybraniu odpowiedniego typu należy kliknąć przycisk Configure, który pozwala ręcznie przypisać wszystkie przyciski według własnych preferencji — od kierunków D-pada, przez przyciski akcji, aż po triggery i start.

Ymir bez większego problemu wykrywa większość popularnych padów — w przypadku np. DualSense od PS5 konfiguracja często przebiega automatycznie, a przyciski są już odpowiednio przypisane zaraz po podłączeniu. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, by dostosować układ sterowania pod siebie, jeśli ktoś ma nietypowe przyzwyczajenia albo po prostu chce grać tak, jak mu wygodnie.

Konfiguracja skrótów klawiszowych:

Skoro jesteśmy już przy konfigurowaniu emulatora, warto poświęcić chwilę na zapoznanie się ze skrótami klawiszowymi, które mogą znacznie ułatwić życie – zwłaszcza jeśli nie masz cierpliwości do błędów z lat 90., które dziś potrafią doprowadzić człowieka do szału.

Pełną ściągawkę skrótów znajdziesz w zakładce Settings > Hotkeys. To właśnie tam emulator pokazuje, które kombinacje klawiszy odpowiadają za konkretne funkcje – i wierz mi, dobrze jest je zapamiętać (albo przynajmniej zapisać sobie na karteczce przy monitorze).

Szczególnie przydatne są:

• Szybki zapis (save state) – jednym klawiszem zapisujesz stan gry dokładnie w tym momencie, nawet jeśli jesteś w trakcie walki z bossem.

• Szybki odczyt (load state) – czyli błyskawiczny powrót do momentu zapisu, gdy coś pójdzie nie tak. A pójdzie – bo Saturn to nie jest konsola, która wybacza błędy.

• Cofanie rozgrywki (rewind) – absolutny game-changer. Dzięki tej opcji możesz dosłownie cofnąć kilka sekund rozgrywki – jakbyś miał pilota od czasu. Spadasz w przepaść? Rewind. Dostałeś w twarz, bo zły hitbox? Rewind. Skróty do tej funkcji naprawdę warto mieć pod ręką.

W dzisiejszych czasach, gdzie gracze przyzwyczajeni są do checkpointów co 10 sekund i autozapisu po każdej rozmowie z NPC-em, retro tytuły mogą być brutalnym zderzeniem ze ścianą. Dlatego znajomość tych funkcji nie jest luksusem – to konieczność, jeśli chcesz przetrwać choćby pierwsze pół godziny w grze pokroju Shining Force III czy Nights into Dreams bez rzucania padem w ścianę.

Jeśli domyślne skróty ci nie pasują, bez problemu możesz je dostosować – wystarczy kliknąć w interesującą funkcję i przypisać własny klawisz lub kombinację. 

(Opcjonalnie) Przyśpieszamy prędkość emulowanego napędu

Jednym z bolesnych elementów oryginalnej Segi Saturn były długie czasy ładowania. Konsola korzystała z napędu CD-ROM o prędkości 2x, co oznaczało transfer danych rzędu około 300 KB/s. Nawet jak na tamte czasy nie było to demon prędkości, a dziś – no cóż, można by równie dobrze kopiować dane gołębiem pocztowym. Efekt? Długie loadingi, szczególnie w grach z rozbudowaną grafiką, przerywnikami FMV czy dużymi lokacjami (patrz: Panzer Dragoon Saga albo Enemy Zero).

Na szczęście emulator Ymir pozwala ten problem częściowo obejść dzięki możliwości przyspieszenia emulacji napędu CD. Znajdziesz tę opcję w zakładce Settings > CD Block, gdzie można zmienić domyślną prędkość odczytu danych z płyty.

Uwaga! Podkręcanie tej opcji to nie jest niewinny trick typu „więcej FPS-ów, mniej cierpienia”. Zwiększenie prędkości odczytu może:

• powodować bugi graficzne,

• przycinające się cutscenki,

• a w najgorszym przypadku – całkowicie zablokować grę, która nie radzi sobie z „za szybkim” ładowaniem zasobów.

Z moich testów wynika, że ustawienie prędkości na 4x jest w miarę bezpiecznym kompromisem. Większość gier działa wtedy płynniej, loadingi są zauważalnie krótsze, a błędów jest bardzo niewiele – choć oczywiście zawsze warto zrobić save state’a przed przełączeniem mapy czy wczytaniem cutscenki, bo niektóre tytuły potrafią się wyłożyć nawet na minimalnej zmianie.

Jeśli gra zacznie się dziwnie zachowywać – zawieszenia, brak dźwięku, znikające tekstury – wróć do standardowej prędkości 2x lub przetestuj coś pośredniego, np. 4x czy 6x. Każda gra może reagować inaczej, więc warto znaleźć złoty środek indywidualnie.

Czego można się spodziewać po emulatorze Ymir?

Na zakończenie rzućmy okiem na to, jak wyglądają gry uruchamiane za pomocą Ymira. Mimo że emulator jest jeszcze stosunkowo młody i brakuje mu bajerów graficznych, takich jak filtry CRT, wygładzanie obrazu, skalowanie z shaderami czy choćby prostego antyaliasingu, to i tak potrafi już zaskoczyć jakością obrazu — szczególnie jeśli uruchamiamy go w wyższej rozdzielczości na dużym monitorze.

Niestety, na chwilę obecną Ymir nie posiada żadnych zaawansowanych ustawień graficznych – nie ma też wsparcia dla tekstur HD, rekonstrukcji siatki wielokątów czy podmiany shaderów. To emulator, który na razie stawia na dokładność emulacji, a nie wizualny lifting. Ale to wcale nie znaczy, że nie da się cieszyć pięknem gier z Segi Saturn – bo niektóre z nich nadal robią wrażenie stylistyką i niezapomnianym klimatem.

Poprzedni 1z9 Następny

Dobra wiadomość? Projekt jest aktywnie rozwijany, a kolejne wersje wychodzą regularnie. Twórca pracuje nad nowymi funkcjami, a liczba kompatybilnych tytułów już teraz robi wrażenie – większość gier działa płynnie, bez większych błędów graficznych czy problemów z synchronizacją dźwięku. Tytuły takie jak Virtua Fighter 2, Sega Rally, NiGHTS into Dreams, Shining Force III czy Panzer Dragoon Zwei uruchamiają się bez większego kombinowania i zachowują się niemal jak na oryginalnym sprzęcie.

Podsumowanie

Ymir to świeży powiew w świecie emulacji Segi Saturn – lekki, szybki i zaskakująco skuteczny. Choć brakuje mu jeszcze niektórych zaawansowanych funkcji, to już teraz oferuje stabilną i grywalną alternatywę dla starszych, bardziej ociężałych emulatorów. Jeśli zależy ci na prostocie, dobrej kompatybilności i ciągłym rozwoju projektu, warto dać Ymirowi szansę.

A teraz kolej na Was — dajcie znać w komentarzach, jakie tytuły testowaliście pod Ymir i które według Was działają najlepiej. Może odkryjemy razem jakieś zapomniane perełki z Saturnowego katalogu?

Dziękuję za uwagę.