Nintendo NES

Nekketsu Street Basket: Ganbare Dunk Heroes (1993)

Nekketsu Street Basket: Ganbare Dunk Heroes zostało wydane na konsolę Famicom (japońska wersja NES) w 1993 roku. Gra nigdy nie otrzymała oficjalnego tłumaczenia ani wydania poza krajem Kwitnącej Wiśni. W serii gier sportowych Nekketsu na Famicom (obejmującej hokej na lodzie, piłkę nożną, zabawę w dwa ognie, walki i inne), Ganbare Dunk Heroes było ostatnią grą wydaną na ten system.

Kunio-kun, główny bohater we wszystkich grach Nekketsu, wygrywa konkurs telewizyjny, a jego nagrodą jest dwutygodniowy urlop w Stanach Zjednoczonych. Jego przyjaciele Riki i Godai dołączają do niego, a razem z Jonnym (który wyraźnie już jest w Stanach) biorą udział w turnieju koszykówki.

Ale nie jest to „zwykły” mecz koszykówki. To koszykówka w stylu innych gier z Kuniem, czyli nie ujrzymy tutaj przerw na żądanie, fauli czy kontuzji. Aby było ciekawiej i bardziej grywalnie, główną przyczyną kontuzji u przeciwników będziemy właśnie my, co chwila częstując przeciwnika jakimś kuksańcem. Do takich „brudnych” zagrywek zachęcają nas również pomysłowo skonstruowane plansze. Na przykład w Nowym Jorku możesz wejść do stacji metra i wyjść po drugiej stronie ekranu, zaś w Teksasie możemy sprowokować konia, który „z koptya” wykopie nas w stronę kosza, a właściwie jednego z trzech z nich, gdyż w Dunk Heroes mamy „do wyboru” aż trzy po każdej stronie umieszczone na różnych wysokościach. Aby oddać rzut do średniej i wysokiej obręczy, musimy wykonać podwójny skok, lub przytrzymać przycisk strzału przez kilka sekund. Najwyższa obręcz przynosi 4 punkty, podczas gdy dwie niższe obręcze dają 3 punkty. Istnieje możliwość (i to się często zdarza), aby zdobyć 12 punktów, jeśli rzucisz piłkę przez najwyższą obręcz, a ta przejdzie przez wszystkie 3 kosze. Żeby jeszcze bardziej podkręcić rozgrywkę, obręcze mogą odpaść przez co uniemożliwić naszym przeciwnikom (bądź nam…) nabijanie punktów. To wszystko sprawia, że rozgrywka jest bardzo dynamiczna i wymaga od nas odpowiedniej strategii, aby przejść dalej.

Galeria: Nekketsu Street Basket: Ganbare Dunk Heroes

Graficznie gra jest chyba szczytem tego, co można było wycisnąć z tak przestarzałego sprzętu w 1993 roku. Grafika jest bardzo wyrazista i na swój sposób szczegółowa, zaś udźwiękowienie gry również stoi na bardzo wysokim poziomie.

Nekketsu Street Basket: Ganbare Dunk Heroes dzisiaj.

Ganbare Dunk Heroes to moim zdaniem najlepsza gra w kosza na konsolę NES. Choć w dużej mierze przerysowuje grę w koszykówkę poprzez dodatkowe obręcze i elementy walki, to jednak w swojej istocie pozostaje grą w koszykówkę. I to nad wyraz grywalną. Dlatego też, jeżeli jakimś cudem nie znacie tego tytułu to… bez problemów uruchomicie go na jednym z tych emulatorów.

Tak jak wciąż wspominam w moich wpisach, granie na emulatorach za pomocą klawiatury mija się z celem. Dlatego też polecam Wam te dwa modele padów:
  • 8Bitdo SN30 w cenie ok. 116 złotych (dostępny na Allegro, X-kom)
  • 8Bitdo Ultimate C w cenie ok. 134 złotych. (dostępny na Allegro, X-kom)
Sam używam 8Bitdo Ultimate C niemal od roku i nie mam z nim żadnych problemów. 

Dziękuję za uwagę i życzę miłego grania !

8.0
Dobra
Nekketsu Street Basket: Ganbare Dunk Heroes

Koszykówka uliczna… tylko że zamiast fauli masz kopniaki, a sędzia dawno uciekł.

🕹 Technōs Japan📅 1993ok. 1–3 godziny
Ocena czytelników
4.0 / 5 (1 głos)
Nekketsu Street Basket: Ganbare Dunk Heroes
Grafika8
Muzyka7
Gameplay9
Plusy
  • Zwariowane podejście do koszykówki – więcej chaosu niż zasad
  • Charakterystyczny styl serii Kunio-kun
  • Świetna zabawa w multiplayerze
Minusy
  • Mało „prawdziwej” koszykówki (to raczej bijatyka z piłką)
  • Chaos może być męczący solo
  • Ograniczona głębia rozgrywki
Podsumowanie

Szalone sportowe arcade w stylu Kunio-kun – idealne na wspólne granie, mniej dla fanów realistycznej koszykówki.

Może cię zainteresować:

The Flintstones: Surprise at Dinosaur Peak (1993)

Kabson

Pamiętasz migotliwe obiekty w grach na Pegasusa ? Wyjaśniamy dlaczego tak się działo

Emumaniak

Terminator 2: Judgment Day – Chess Wars (1993)

Kabson

Pooyan (1982)

Wściekłe Piksele

Eco Fighters (1993)

Kabson

Wacky Racers (1991)

Emumaniak

Zostaw komentarz